نخ

کاردینگ (Carding)

کاردینگ (Carding)

الیاف در مسیر تبدیل به نخ پس از طی مرحله ی حلاجی وارد مرحله ی کاردینگ می شوند در لغت واژه ی Carding به معنای خس و خاشاک است. طی این فرایند ضایعات و خس و خاشاک از توده ی الیاف جدا می شوند.

ماشین کاردینگ قلب خط ریسندگی ست و یک عنصر حیاتی برای فرایند ریسندگی می باشد. به عبارت دیگر اگر تنظیمات ماشین کاردینگ را به صورتی انجام دهیم که کمترین آسیب به الیاف برسد و محصول مرغوبی داشته باشیم برای فرایندهای بعدی مشکلی نخواهیم داشت.

عملیات کاردینگ چهار هدف را دنبال می کند:

۱ . صاف و مستقیم کردن یا موازی کردن الیاف؛ این مرحله جرء اهداف اصلی خط ریسندگی نیز می باشد و ماحصل طی این مرحله الیاف صاف و مستقیم و تک تک است.

در قسمت باز کنندگی مرحله ی حلاجی برای کم کردن وزن توده های الیاف محدودیت وجود دارد و حداکثر می توان وزن توده الیاف را تا ۰.۱ میلی گرم کاهش داد اما در کاردینگ الیاف تک تک می شوند و هرچه درجه بازکنندگی بیشتر باشد درجه تمیز کنندگی نیز بیشتر خواهد بود.

معمولا در کاردینگ های مدرن درجه ی تمیز کنندگی ۸۰ تا ۹۵ درصد است.

۲ . حذف ضایعات گیاهی از بین الیاف

۳ . خروج گرد و غبار از توده ی الیاف؛ وجود اصطکاک بین لیف ها با همدیگر و همچتنین الیاف با قطعات فلزی دستگاه منجر به جدا شدن گرد و غبار چسبیده به الیاف می شود.

۴ . باز کردن نپ ها و کاهش چشمگیر آن ها؛ به طور کلی خط حلاجی که قبل از مرحله کاردینگ قرار دارد یک خط نپ ساز است. عوامل بوجود آمدن نپ در خط حلاجی عبارتند از:

  • سرخوردن و گره خوردن الیاف بعد از عدل شکن.
  • جریان هوا داخل کانال های انتقال الیاف و پیچیده شدن الیاف به دور همدیگر به علت وجود جریان اغتشاشی هوا.
  • وجود زننده ها؛ اگرچه زننده های موجود در خط حلاجی باعث باز شدن توده های الیاف می شوند اما می توانند نپ ایجاد کنند. الیاف به واسطه ی کشش از محل پارگی نازک شده و تعادل ساختاری خود را از دست می دهند در نتیجه برای کاهش انرژی خود لوله می شوند و این مسئله منشاء ایجاد نپ می باشد.

زمانیکه الیاف حاوی نپ به قسمت کاردینگ تغذیه می شوند نپ ها به میزان قابل توجهی کاهش پیدا می کنند و امکان باز شدن نپ ها در کاردینگ وجود دارد.

۵ . مخلوط شدن الیاف؛ در کاردینگ چون که الیاف تک تک شده اند بهترین فرصت برای مخلوط کردن آن ها است و بیشترین کیفیت مخلوط را در این قسمت خواهیم داشت.

۶ . صاف و مستقیم کردن الیاف در راستای محور فتیله؛ برای رسیدن به یک محصول با استحکام بالا بایستی الباف کاملا از همدیگر باز شوند و به صورت یک لیف صاف درآیند این صاف شدن الیاف در ماشین کاردینگ بین کلاهک و سیلندر اصلی اتفاق می افتد.

۷ . حذف الیاف کوتاه؛ حدود ۱٪ از الیاف کوتاه در مرحله کاردینگ حذف می شوند.

۸ . تولید سازه ای تحت عنوان فتیله از الیاف

ماشین کاردینگ از مجموعه ای از غلتک های کنار همدیگر تشکیل شده است که این غلتک ها کمک می کنند ضایعات از الیاف جدا شوند و به واسطه ی استفاده از غلتک هایی با سطوح سوزنی، الیاف صاف و مستقیم می شوند و به فتیله تبدیل می شوند و نهایتا فتیله ها در ظرف های تحت عنوان بانکه یا Can جمع آوری می شوند. در واقع این ماشین از ۳ بخش تغذیه، میانی و تولید تشکیل شده الیاف در بخش تغذیه توسط مکانیزم های مختلف به ماشین تغذیه می شوند در بخش میانی که از غلتک تیکرین اغاز می شود تحت عملیات های مختلف قرار می گیرند تا محصول نهایی یا همان web تولید شود و نهایتا در بخش تولیدی محصول تولید شده جمع آوری می شود.

وجود فرایند کاردینگ در فرایند تولید نخ لازم و ضروری است زیرا این فرایند تنها فرایندی است که ما قادر هستیم به وسیله ی آن توده های بزرگ الیاف را به یک رشته ی طویل، آرایش یافته و صاف و مستقیم تبدیل کنیم .

در فرایند کاردینگ لایه ای از الیاف با محدوده ی نمره ی ۵۰۰ تا ۹۰۰ کیلوتکس به ماشین  توسط مکانیزم تغذیه ی بالشچه و یا مکانیزم شوت فید تغذیه می شود و طی عملیات مختلف ماشین این لایه نهایتا به فتیله ای با نمره ی ۵ کیلوتکس تبدیل می شود.

به طور متوسط در کاردینگ پنبه ای حدود ۱۰۰ واحد کشش داریم که این کشش عبارتست از حاصل ضرب ۱۰۰۰ واحد کشش اعمالی بین زننده ی تیکرین و غلتک زننده و ۰.۱ کشش منفی موجود بین سیلندر و دافر.

زننده ی Taker in پرقدرت ترین زننده در ماشین کاردینگ است. در این قسمت کشش ماشین در حدود ۱۰۰۰ واحد است، وظیفه ی اول ماشین کاردینگ تک لیف کردن توده ی الیاف است در این قسمت ماشین انجام می شود. در زیر این زننده امکان تنظیمات مختلف برای اخذ ضایعات وجود دارد.

صاف و مستقیم کردن الیاف وظیفه ای است که بین سیلندر اصلی و کلاهک انجام می شود، به واسطه ی کشش منفی که بین سیلندر اصلی و دافر وجود دارد تمام صاف و مستقیم شدن الیاف از بین می رود؛ به عبارت دیگر برخورد الیاف با سرعت زیاد با سطحی که سرعت کمتری دارد تمام نظم و آرایش یافتگی انها را خنثی می کند و باعث عصایی شدن سر الیاف می شود.

وقتی الیاف به فصل مشترک غلتک دافر و سیلندر می رسند قسمتی از آن ها برداشت می شوند و مابقی آن ها به ابتدای فرایند کاردینگ باز می گردند.

به طور کلی در قسمت میانی ماشین های کاردینگ ۴ دسته عملیات صورت میگیرد؛

  • اولین دسته عملیاتی که روی ماشین کاردینگ صورت می گیرد عملیات کاردینگ یا Carding action می باشد. این عملیات بین دو غلتک اتفاق می افتد که برای آن ها ویژگی هایی مثل نوک به نوک بودن پوشش های سوزنی غلتک ها لازم است.

الیاف در این عملیات به حدواسط سطوح سوزنی دو غلتک وارد می شوند، توسط یک غلتک نگه داشته و توسط غلتک دیگر شانه می شوند و صاف و مستقیم می گردند؛ لذا هدف از انجام عملیات کاردینگ باز کردن و صاف و مستقیم کردن الیاف در بین سطوح سوزنی و شانه کردن و باز کردن نپ های موجود در توده ی الیاف است.

  • دومین عملیات ماشین کاردینگ Stripping action می باشد، این عملیات بین دو غلتک زمانی اتفاق می افتد که آرایش سطوح سوزنی غلتک ها نسبت به یکدیگر نوک به پشت باشد. هدف از انجام این عملیات انتقال الیاف از یک غلتک به غلتک دیگر است به عبارت دیگر یک غلتک سطح غلتک دیگر را جاروب می کند و الیاف روی آن را بر روی سطح خودش می برد.
  • سومین عملیاتی که در ماشین های کاردینگ انجام می شود Doffing action است. این عملیات در خط مشترک سیلندر اصلی و غلتک دافر اتفاق می افتد، به عملیات انتقال الیاف از سطح سیلندر و دافر که با عمل استریپینگ ماهیتا متفاوت است عملیات دافینگ گفته می شود که طبیعتا هدف آن انتقال الیاف از سطح سیلندر اصلی به غلتک دافر است.
  • سه عملیات ذکر شده در بالا برای هر سه ماشین کاردینگ پنبه ای ، پشمی و فاستونی مشترک است اما اخرین دسته از عملیات ماشین کاردینگ یعنی عملیات بلند کردن الیاف، Rasing یا Brushing فقط به ماشین های کاردینگ پشمی و فاستونی اختصاص دارد.

در ماشین های کاردینگ پشمی و فاستونی غلتکی تحت عنوان غلتک Fancy وجود دارد که با توجه به نوع سطوح سوزنی منعطفی که دارد در دل سطوح سوزنی سیلندر اصلی فرو می رود و الیافی که به عمق سطوح سوزنی سیلندر فرو رفته اند را بیرون می کشد. این کار باعث می شود که غلتک دافر بتواند به راحتی الیاف را برداشت کند.

پس از انجام عملیات های یاد شده روی الیاف در ماشین کاردینگ وارد قسمت تولید ماشین می شویم. قسمت تولید در ماشین کاردینگ بخشی از ماشین است که در ان به واسطه ی وجود شانه های نوسان کننده یا شانه های دوران کننده می توان تمامی محصول تولیدی بخش میانی یا همان web را که از سیلندر اصلی جدا شده و روی دافر قرار گرفته است به بیرون هدایت کرد.

پس از اینکه الیاف توسط غلتک های هدایت کننده به جلو هدایت شدند از بین شیپوری عبور می کنند، همگرا شدن شیپوری باعث می شود که اصطکاک الیاف زیاد شود در نتیجه استحکام فتیله زیاد می شود و دچار پارگی نمی شود. نهایتا این فتیله ها در ظروفی تحت عنوان بانکه یا can قرار داده می شوند؛ قرار گرفتن فتیله در بانکه ها توسط یک حرکت سیکلوئیدی انجام می شود، این حرکت شباهت زیادی به حرکت وضعی و انتقالی زمین دارد. دلیل استفاده از این حرکت این است که این تنوع حرکت تنها حرکتی است که در ان می توان از حداکثر فصای بانکه ها استفاده کرد.

امروزه از بانکه های با قطر بزرگ در کارخانه ها استفاده می شود زیرا حجم بیشتری از فتیله درون آن ها جا می گیرد و توقفات ماشین که مربوط به تعویض بانکه هستند هم کمتر می شود.

 نهایتا این بانکه های تولیدی به عنوان تغذیه برای ماشین کشش یا چندلاکنی مورد استفاده قرار می گیرند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن